به گزارش کاپیتان‌پرس، شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی به‌عنوان یکی از بازیگران حوزه تأمین مالی نوآوری، نقش مهمی در تأمین سرمایه مورد نیاز کسب‌وکارهای فناورانه و دانش‌بنیان دارند. در همین راستا، برای ارزیابی و احراز شرایط دانش‌بنیان این شرکت‌ها، مجموعه‌ای از الزامات مالی، عملکردی و سرمایه‌گذاری در نظر گرفته شده است.
دو شرط اصلی برای ورود به فرآیند ارزیابی
بر اساس ضوابط اعلام‌شده، شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی برای ورود به فرآیند ارزیابی باید دو شرط اولیه را به‌صورت هم‌زمان احراز کنند.
نخست آنکه متقاضی باید دارای صورت‌های مالی حسابرسی‌شده باشد.
ثانیاً، حداقل حقوق صاحبان سهام شرکت باید معادل ۲۰ میلیارد تومان باشد.
به این ترتیب، برخورداری از ساختار مالی مشخص و صورت‌های مالی حسابرسی‌شده، از الزامات اولیه ورود این شرکت‌ها به فرآیند ارزیابی دانش‌بنیان محسوب می‌شود.
حداقل ۱۰ میلیارد تومان سرمایه‌گذاری جسورانه
در بخش معیارهای عملکردی، حداقل میزان سرمایه‌گذاری جسورانه شرکت‌ها نیز مشخص شده است.
مطابق این معیارها، مانده دفتری سرمایه‌گذاری جسورانه شرکت در آخرین سال مالی باید حداقل ۱۰ میلیارد تومان باشد.
علاوه بر این، سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده باید حداقل در پنج تیم مختلف صورت گرفته باشد و دست‌کم دو تیم از این مجموعه نیز به ثبت حقوقی رسیده باشند.
بنابراین، صرف برخورداری از منابع مالی یا سرمایه ثبت‌شده برای احراز معیارهای عملکردی کافی نیست و شرکت متقاضی باید سابقه مشخصی از سرمایه‌گذاری در تیم‌ها و کسب‌وکارهای مختلف ارائه کند.
سهم سرمایه‌گذاری در شرکت‌های دانش‌بنیان چقدر باید باشد؟
یکی دیگر از محورهای ارزیابی، میزان سرمایه‌گذاری شرکت‌های CVC در کسب‌وکارهای دانش‌بنیان است.
بر اساس ضوابط تعیین‌شده، شرکت‌های متقاضی باید حداقل یکی از دو شرط زیر را احراز کنند:
شرط نخست: مجموع مانده دفتری سرمایه‌گذاری در شرکت‌های دانش‌بنیان یا محصولات فهرست کالا و خدمات دانش‌بنیان، شامل حداقل سه مورد مرتبط با سهامداری در شرکت‌های دانش‌بنیان، نباید کمتر از پنج میلیارد تومان و ۲۰ درصد کل سبد سرمایه‌گذاری شرکت باشد.
شرط دوم: مجموع مانده دفتری سرمایه‌گذاری در شرکت‌های دانش‌بنیان یا محصولات فهرست کالا و خدمات دانش‌بنیان، شامل حداقل سه مورد مرتبط با سهامداری در شرکت‌های دانش‌بنیان، نباید کمتر از ۱۰ میلیارد تومان و ۱۰ درصد کل سبد سرمایه‌گذاری شرکت باشد.
بر این اساس، شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی می‌توانند با احراز یکی از این دو ترکیب مالی، شرط مربوط به حداقل ارائه خدمات به شرکت‌های دانش‌بنیان را تأمین کنند.
ارزیابی شرکت‌های CVC بر مبنای عملکرد واقعی سرمایه‌گذاری
بررسی مجموعه این معیارها نشان می‌دهد که ارزیابی دانش‌بنیان شدن شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی، صرفاً به میزان سرمایه یا ساختار حقوقی آن‌ها محدود نمی‌شود؛ بلکه حجم سرمایه‌گذاری جسورانه، تنوع تیم‌های سرمایه‌پذیر و سهم شرکت‌های دانش‌بنیان از سبد سرمایه‌گذاری نیز در این فرآیند اهمیت دارد.
در واقع، تعیین حداقل سرمایه‌گذاری در پنج تیم مختلف و الزام به اختصاص بخشی از سبد سرمایه‌گذاری به شرکت‌های دانش‌بنیان، نشان‌دهنده توجه معیارهای ارزیابی به فعالیت عملیاتی این نهادهای مالی است.
از منظر تأمین مالی نوآوری، نکته قابل توجه آن است که شرکت‌های CVC برای احراز این معیارها باید بتوانند نقش خود را در تأمین سرمایه کسب‌وکارهای دانش‌بنیان با ارقام و سوابق سرمایه‌گذاری مستند کنند.
به این ترتیب، معیارهای تعیین‌شده علاوه بر بررسی توان مالی شرکت‌های متقاضی، میزان مشارکت واقعی آن‌ها در تأمین مالی زیست‌بوم فناوری و نوآوری را نیز مورد توجه قرار می‌دهد.
انتهای پیام